۱۳۹۲ بهمن ۲۷, یکشنبه

در خیابان کریمخان " In karimkhan street

در خیابان کریمخان

اتفاقی بزرگ بودی تو
در من فرو رفتی
چشم توی چشم،
پیاده شدم از درد
در ابتدای شعر
قدم می زنم به تنهایی؛
دلتنگ ترین مرد جهان شده ام
با لبخندی بر لب
و قلبی که دارد تمام می شود،
تلفن را بر می دارم
شماره ات را می گیرم،
احساس می کنم
نبودن تو را
که مثل آزادی است
نامت هست
خودت اما نه.

رضا اکوانیان
In karimkhan street

You were a major incident
You entered me
Eye to eye
I got off the pain
In the prelude to the poem
I walk alone
I am the world`s loneliest man
Whit a smile on the lips
And a heart worn out
I pick up the phone
I call your number
I feel your void
Like I feel freedom`s
Your names
Are all that is left.

reza akvanyan